W czasie najazdów tureckich, w 1564 roku była wybudowana wieża strażnicza Vartovka. Ponieważ Turcy miasta nigdy nie zdobyli, za zasługi w walce przeciwtureckiej król Matej II. w 1609 roku udzielił miastu rozszerzony herb.
Krupina stała się domem rodzinnym sławnego szturowskiego poety Andreja Braxatorisa Sládkoviča i pisarki Eleny Maróthy Šoltésovej. Już w roku 1885 Krupina stała się siedzibą powiatu co pomogło w jej rozwoju - wybudowano tutaj ratusz, trasę kolejową, założona była pierwsza spółka akcyjna a w 1902 roku wznikła pierwsza Krupinka spożywcza spółdzielnia.
Bardziej nową historię miasta charakteryzuje przede wszystkim przemysł maszynowy, spożywczy oraz opracowanie kamienia.
Szczególne znaczenie w przedoszłej stolicy Hontianskej miały inne miejscowości wybudowane w dolinie pomiędzy Štiavnickými górami i Krupinską pagórkowatą krainą.
Na każdym skrawku ziemi znajdujemy świadków dawnej historii. Jednym z nich jest zamek Bzovík z mocną zewnętrzną fortyfikacją, zamek, którego historia datuje się od XII.w. kiedy tu powstało opactwo, poprzez husyckie wojny i jego wypalenie w XVII.wieku. W zamkowej sali posiedzeń założyli w 1879 roku Owocarską spółkę Bzovského powiatu.
Drogi prowadzące do miast górniczych miał chronić od XIII.w. również zamek Čabrad, dzisiaj zabytek kulturalny w równomiernym rezerwacie przyrodniczym. Z zamkowego wzgórza, który obmywa z trzech stron rzeczka Litava, prowadzi trasa turystyczna do specyficznej miejscowości Hrušov. Jej bogate dziedzictwo kulturalne zachowane jest do dnia dzisiejszego w tradycjach folklorystycznych i zwyczajach, które prezentowane są pośrednictwem festywalu Hontianska paráda.
Z historią tego regionu może spotkać się zwiedzający również w Sebechleboch. Do tej liczącej ponad 860 lat miejscowości należą wioski Stará i Mladá Hora. Powstały w XVI.w. a przedstawiają wiejską formę hodowli winorośli. Dzisiaj znajduje się tu rezerwat zabytkowej architektury ludowej. Prawdziwe piwnice z wysoko jakościowym winem stały się atrakcyjnymi miejscami dla zagranicznych turystów.
Kościółek w Viniciach w miejscowości Hontianske Nemce, poświęcony św. Urbanovi i św.Donátovi, jest dwa razy w roku punktem docelowym pielgrzymów i dziękczynienia rolników i hodowców winorośli za otrzymaną urodę. Miejscowość jest również ważnym skrzyżowaniem dróg w kierunku Šahy, Levice i do Banskéj Štiavnice. Jadąc po drodze w kierunku z końcowym przystankiem na przejściu granicznym w Šahách, zatrzymajcie się na chwilę w uzdrowiskowym miasteczku Dudince.
Pierwsza wzmianka podająca nazwę Dyud pochodzi z 1284 roku. Lecznicze działanie dudinskej wody źródlanej poznali już rzymski żołnierze. W 1894 roku ze względu na lecznicze działanie źródeł termalnych były ogłoszone austriackim dekretem urzędowym za źródła lecznicze. W przeszłości były Dudince oblubionym miejscem wypoczynkowym króla Mateja i odwiedzała ich również Alžbeta, małżonka cesarza Franciszka Józefa I.
Wysoka zawartość pierwiastków mineralnych w jednym litrze wody i obecność tlenku węglowego oraz siarczanu zalicza dudinską wodę leczniczą do wyjątkowych w Europie a Dudince naprawdę zasługują na nazwę " perła słowackiego południa ".
Zatrzymaliśmy się na drodze Hontom na niektórych miejscach, które przekonują nas o różnorodności darów przyrody które człowiek przyjął z otwartymi ramionami ale również po stulecia starał się o ich zachowanie. Region ten otwiera ramiona każdemu, kto w dobrym celu do niego z zagranicy przychodzi.